Porozmawiajmy o Twojej firmie

PostgreSQL 18.7 i seria: 52 poprawki bezpieczeństwa, w tym liczne RCE o CVSS 8.8, oraz koniec wsparcia dla wersji 14

PostgreSQL 18.7 i seria: 52 poprawki bezpieczeństwa, w tym liczne RCE o CVSS 8.8, oraz koniec wsparcia dla wersji 14

12 listopada 2026 r. PostgreSQL Global Development Group opublikowała wydania 18.7, 17.12, 16.16, 15.20 i 14.25 oraz drugi release candidate PostgreSQL 19. To wydanie łata 52 podatności bezpieczeństwa i ponad 140 błędów zgłoszonych w ciągu ostatnich miesięcy. Skala jest nietypowa nawet jak na kwartalny rytm projektu: w samej tylko liście CVE opublikowanej przez PostgreSQL znalazło się kilkadziesiąt pozycji z oceną CVSS 8.8, opisanych wprost jako prowadzące do wykonania dowolnego kodu.

Dotyczę to każdego środowiska, w którym działa PostgreSQL — od pojedynczych instancji deweloperskich po klastry produkcyjne z replikacją. Dwa elementy decydują o wadze komunikatu. Po pierwsze, część podatności jest osiągalna przez role o ograniczonych uprawnieniach, a kilka przez narzędzia klienckie (pg_dump, pg_restore, vacuumdb, reindexdb), czyli przez kanał, który w wielu firmach nie jest objęty tym samym rygorom patchowania co serwer. Po drugie, PostgreSQL 14 osiągnął end-of-life — to jego ostatnie wydanie i od teraz nie będzie już otrzymywać poprawek bezpieczeństwa. Organizacje, które nadal utrzymują tę gałąź, muszą równolegle zaplanować migrację.

Co dokładnie ogłoszono

PostgreSQL Global Development Group poinformowała o wydaniu aktualizacji wszystkich wspieranych wersji: 18.7, 17.12, 16.16, 15.20 i 14.25, a także PostgreSQL 19 RC 2. Komunikat wymienia 52 podatności i ponad 140 błędów. Projekt zaznacza przy tym, że część problemów wymaga dodatkowych kroków po samej aktualizacji — opisano je w sekcji „Updating” ogłoszenia i w release notes.

To rozróżnienie jest istotne operacyjnie. Sama podmiana binariów i restart nie zawsze domyka problem: przy niektórych błędach konieczne jest przebudowanie indeksów, wykonanie nowej pełnej kopii zapasowej albo sprawdzenie i naprawa istniejących ograniczeń. Wydanie ma więc dwie fazy — wdrożenie i rekultywację danych.

PostgreSQL 14: koniec wsparcia

Wydanie 14.25 jest ostatnim w historii gałęzi 14. Projekt wprost stwierdza, że PostgreSQL 14 jest teraz end-of-life i nie będzie otrzymywać poprawek bezpieczeństwa ani błędów. Rekomendacja jest jednoznaczna: środowiska produkcyjne na wersji 14 powinny planować aktualizację do nowszej, wspieranej wersji.

To nie jest zdarzenie, które można odłożyć „na następny kwartał”. Od momentu publikacji 14.25 każda nowa luka wykryta we wspólnym kodzie będzie łatana w gałęziach 15–18, a nie w 14. Instancja na 14.25 nie jest „bezpieczna, bo załatana” — jest zamrożona w stanie z 12 listopada 2026 r.

Tło techniczne prostym językiem

Większość poważnych pozycji na liście to błędy pamięci i błędy typów. PostgreSQL jest napisany w C, a silnik bazy wykonuje kod rozszerzeń, funkcji i procedur składowanych w tym samym procesie co obsługa zapytań. Kiedy w takim procesie dochodzi do „use-after-free” (użycia pamięci po jej zwolnieniu) albo „type confusion” (potraktowania danych jednego typu jak innego typu), możliwy skutek nie ogranicza się do błędu zapytania. W sprzyjających warunkach pozwala wykonać w bazie dowolny kod z uprawnieniami procesu serwera bazy.

Dlatego tak wiele pozycji ma identyczny opis „executes arbitrary code” przy CVSS 8.8. To nie powtórzenie tej samej luki — to różne miejsca w silniku, w których ten sam mechanizm zawodzi. Dla administratora oznacza to, że nie da się „obejść” problemu przez wyłączenie jednej funkcji. Trzeba załatać całość.

Drugi wzorzec to wstrzykiwanie SQL i poleceń przez nazwy obiektów oraz narzędzia administracyjne. Tu mechanizm jest prostszy: narzędzie buduje polecenie lub skrypt, wstawiając do niego nazwę indeksu, ograniczenia czy element manifestu kopii zapasowej bez odpowiedniego cytowania. Jeśli nazwa pochodzi z bazy, którą atakujący może częściowo kontrolować, wynikiem jest wykonanie kodu po stronie osoby uruchamiającej narzędzie — często administratora lub proces backupowy.

Dlaczego narzędzia klienckie są tu osobnym problemem

pg_dump, pg_restore, vacuumdb i reindexdb uruchamia się zwykle z konta o wysokich uprawnieniach, w oknach serwisowych, na stacjach roboczych lub w potokach CI. W wielu organizacjach te binaria nie są aktualizowane razem z serwerem — bo „to tylko klient”. Tymczasem trzy pozycje z listy (CVE-2026-116314, CVE-2026-116318, CVE-2026-116330) dotyczą właśnie pg_restore i pg_dump, a CVE-2026-116313 i CVE-2026-116325 — vacuumdb i reindexdb. Łatanie wyłącznie serwera bazy zostawia otwarty kanał.

Najważniejsze podatności i jak je priorytetyzować

Pełna lista liczy 52 pozycje. Poniżej wybór tych, które mają największe znaczenie dla typowego wdrożenia, z zachowaniem ocen i opisów podanych przez projekt. Klasyfikacja priorytetów jest moją interpretacją opartą na opisie wektora i wymaganych uprawnieniach — nie jest oficjalną oceną projektu.

CVE Obszar CVSS Wymagane uprawnienia (wg opisu) Priorytet wdrożenia
CVE-2026-116322 pre-authentication cancel request, wyciek spinlocka 5.3 bez uwierzytelnienia natychmiastowy
CVE-2026-120145 logical replication zapisuje do katalogów systemowych subskrybenta 8.8 kontekst replikacji natychmiastowy
CVE-2026-116314 pg_restore wykonuje dowolny kod 8.8 uruchomienie pg_restore na wrogim archiwum natychmiastowy
CVE-2026-116318 pg_dump, nazwa ograniczenia not-null → SQL injection 8.8 kontrola nazw obiektów + uruchomienie pg_dump natychmiastowy
CVE-2026-116330 pg_dump tar, restore.sql → command injection w psql 8.8 j.w. natychmiastowy
CVE-2026-6460 type confusion po ALTER … SET DATA TYPE 8.8 właściciel obiektu wysoki
CVE-2026-18447 type confusion parametrów wyjściowych 8.8 tworzenie funkcji wysoki
CVE-2026-116304 use-after-free, równoległy RECORD typmod 8.8 wykonywanie zapytań wysoki
CVE-2026-116306 zmiana typu złożonego przy przypisaniu pola 8.8 wykonywanie zapytań wysoki
CVE-2026-116307, -116309, -116319, -116320, -116326 plperl: use-after-free i type confusion 8.8 użycie PL/Perl wysoki, jeśli PL/Perl włączony
CVE-2026-116323 pltcl reentrant result conversion 8.8 użycie PL/Tcl wysoki, jeśli PL/Tcl włączony
CVE-2026-120151 plpgsql record-field type confusion 8.8 użycie PL/pgSQL wysoki
CVE-2026-14661 dblink i subskrypcje dopisują do dowolnych plików 8.1 użycie dblink / subskrypcji wysoki
CVE-2026-120148 extended-statistics pseudo-type confusion 8.1 tworzenie statystyk rozszerzonych wysoki
CVE-2026-6467 obsługa schematu w skryptach rozszerzeń 7.2 instalacja rozszerzenia wysoki
CVE-2026-120153 podstawienia w skryptach rozszerzeń → SQL injection 7.2 instalacja rozszerzenia wysoki
CVE-2026-116313 vacuumdb –missing-stats-only wykonuje kod jako użytkownik vacuumdb 7.2 właściciel bazy wysoki
CVE-2026-116325 reindexdb, cytowanie nazwy indeksu → SQL injection 8.0 kontrola nazw indeksów wysoki
CVE-2026-116311 DROP OWNED usuwa restrykcyjne polityki RLS 5.4 właściciel obiektu średni
CVE-2026-120154 INSERT … ON CONFLICT czyta wiersze mimo polityk RLS 4.3 wykonywanie zapytań średni
CVE-2026-116327 security_barrier ujawnia ukryte wartości 4.3 wykonywanie zapytań średni
CVE-2026-116303 obejście EXECUTE na funkcjach cast 3.1 wykonywanie zapytań niski
CVE-2026-16240 pg_basebackup, manifest jako format string 3.7 uruchomienie pg_basebackup niski

Poza tabelą pozostają liczne pozycje o CVSS 8.8 związane z indeksami, agregatami, katalogami typów i kontekstami pamięci — m.in. CVE-2026-116315, -116317, -116328, -116329, -116331, -116332, -116335, -116336, -120139, -120141, -120142, -120143, -120144, -120149, -120150. Wszystkie są opisane jako prowadzące do wykonania dowolnego kodu. Dla planowania wdrożenia oznacza to prostą regułę: nie ma sensu wybierać „kilku najważniejszych CVE” do załatania — cała paczka idzie razem.

Jak czytać te priorytety

Podział na „natychmiastowy” i „wysoki” opiera się na jednym kryterium: czy do wykorzystania potrzebne jest konto w bazie. CVE-2026-116322 dotyczy żądania anulowania wysyłanego przed uwierzytelnieniem — to jedyna pozycja w dostępnym fragmencie komunikatu, która nie wymaga logowania. Pozycje związane z pg_dump, pg_restore i pg_basebackup wymagają wprawdzie uruchomienia narzędzia, ale nie wymagają uprawnień administracyjnych w bazie źródłowej — wystarczy kontrola nad nazwami obiektów lub treścią archiwum.

Pozostałe pozycje z CVSS 8.8 wymagają zwykle roli mogącej tworzyć obiekty, wywoływać funkcje lub używać określonego rozszerzenia. To nie znaczy „mało groźne”. W aplikacjach wielodostępnych, w których role aplikacyjne mają szerokie uprawnienia w schemacie, próg wejścia jest niski. W bazach z jednym kontem aplikacyjnym o pełnych prawach — praktycznie żaden.

Realne konsekwencje

Skutek udanej eksploatacji większości z tych luk to wykonanie kodu w procesie serwera bazy. W praktyce oznacza to dostęp do wszystkich danych w instancji, możliwość odczytu plików, do których ma dostęp konto systemowe serwera, oraz — w zależności od konfiguracji — możliwość dalszego ruchu w sieci wewnętrznej z hosta bazy.

Drugi scenariusz to integralność danych bez widocznego włamania. Część pozycji dotyczy błędów w indeksach, replikacji i kopiach zapasowych. CVE-2026-120145 opisuje możliwość zapisu do katalogów systemowych subskrybenta przez replikację logiczną. Błędy w kopiach przyrostowych i bazowych opisane w sekcji poprawek mogą prowadzić do corrupt backupu — czyli do sytuacji, w której odtwarzanie po awarii zawodzi w momencie, gdy jest najbardziej potrzebne.

Trzeci scenariusz to obejście kontroli dostępu. CVE-2026-116311 pozwala usunąć restrykcyjne polityki RLS z tabel, których użytkownik nie jest właścicielem. CVE-2026-120154 pozwala czytać wiersze mimo polityk RLS. CVE-2026-116327 ujawnia ukryte wartości przez wyrażenia pośrednie. Dla systemów, w których izolacja danych między najemcami opiera się na RLS, to bezpośrednie naruszenie modelu bezpieczeństwa — nawet jeśli nie prowadzi do przejęcia serwera.

Scenariusze ryzyka

Scenariusz 1: baza z PL/Perl lub PL/Tcl

Pięć pozycji dotyczy wyłącznie plperl, jedna pltcl. Jeśli te języki są zainstalowane, a funkcje w nich tworzone przez użytkowników aplikacji, powierzchnia ataku rośnie. Jeśli rozszerzenia nie są używane, te konkretne luki nie mają zastosowania — ale pozostałe czterdzieści kilka nadal ma.

Scenariusz 2: potoki backupowe

Automatyczny pg_dump uruchamiany nocą z konta z dostępem do wszystkich baz, archiwizujący wynik do współdzielonego katalogu. Jeśli atakujący może utworzyć tabelę z odpowiednio nazwanym ograniczeniem, wynikowy skrypt restore może wykonać polecenie w psql przy odtwarzaniu. To wektor, który omija monitorowanie bazy, bo dzieje się poza nią — na etapie przywracania.

Scenariusz 3: replikacja logiczna

Subskrybent odbiera dane od wydawcy, którego nie kontroluje w pełni — na przykład w modelu, w którym wiele zespołów publikuje do wspólnego klastra. CVE-2026-120145 dotyczy zapisu do katalogów systemowych po stronie subskrybenta. To luka o najwyższej wadze w scenariuszach wielodostępnych.

Scenariusz 4: środowisko bez planu na 14

Instancja na PostgreSQL 14, która po aktualizacji do 14.25 uznana zostanie za „załataną”. Od 12 listopada 2026 r. to środowisko nie otrzyma żadnej kolejnej poprawki. Każda nowa luka — w tym te, które zostaną ujawnione w kolejnych kwartałach — pozostanie w nim na stałe.

Jak sprawdzić, czy problem dotyczy Twojej organizacji

  1. Ustal wersje. Wykonaj SELECT version(); na każdej instancji oraz sprawdź wersje binariów klienckich (pg_dump --version, pg_restore --version, vacuumdb --version, reindexdb --version). Serwer i klient mogą mieć różne wersje.
  2. Sprawdź, czy wersja jest niższa niż 18.7, 17.12, 16.16, 15.20 lub 14.25 — zależnie od gałęzi. Każda niższa wersja w gałęzi 15–18 jest narażona.
  3. Wypisz rozszerzenia. SELECT extname FROM pg_extension; — zwróć uwagę na plperl, pltcl, dblink, dict_int, pg_trgm.
  4. Sprawdź języki proceduralne. SELECT lanname FROM pg_language WHERE lanispl;
  5. Zidentyfikuj obiekty z nazwami spoza kontroli. Jeśli aplikacja pozwala użytkownikom nadawać nazwy tabelom, indeksom lub ograniczeniom, uznaj kanał pg_dump/pg_restore za otwarty do momentu aktualizacji.
  6. Sprawdź konfigurację replikacji logicznej — czy subskrybent przyjmuje dane od wydawców spoza własnej strefy zaufania.
  7. Zweryfikuj, czy RLS jest używany do izolacji danych — jeśli tak, pozycje CVE-2026-116311, -120154 i -116327 dotyczą modelu bezpieczeństwa, nie tylko stabilności.
  8. Sprawdź, czy w ostatnich miesiącach były błędy typu „missing chunk number”, podejrzenia korupcji GIN lub nieudane odtworzenia backupu przyrostowego. To sygnały, że problem mógł już wystąpić.

Plan reakcji krok po kroku

  1. Zinwentaryzuj. Spisz wszystkie instancje, ich wersje, rolę (produkcja, staging, DR), właściciela i okno serwisowe. Uwzględnij kontenery, obrazy w rejestrach i instancje zarządzane w chmurze — w tych ostatnich sprawdź, czy dostawca już wdrożył poprawki.
  2. Zaktualizuj binaria serwera i klienta. Kolejność: najpierw środowisko testowe, potem produkcja. Aktualizacja w obrębie gałęzi nie wymaga dump/restore — to podmiana binariów i restart.
  3. Wykonaj kroki posprzedażowe z sekcji „Updating”. To nie jest opcjonalne. Przebuduj indeksy, których dotyczy problem (GIN, pg_trgm GiST, indeksy na kolumnach bpchar bez długości, indeksy TOAST po REINDEX CONCURRENTLY), sprawdź i napraw ograniczenia NOT NULL NO INHERIT na tabelach partycjonowanych.
  4. Zrób nową pełną kopię zapasową po aktualizacji i używaj jej jako podstawy kolejnych kopii przyrostowych. Komunikat wprost zaleca takie postępowanie z powodu błędów w kopiach przyrostowych.
  5. Zaktualizuj obrazy kontenerów i potoki CI. Jeśli budujesz własne obrazy, przypnij nowe wersje. Jeśli używasz obrazów oficjalnych — sprawdź dostępność tagów.
  6. Zaktualizuj stacje robocze administratorów i serwery skokowe z binariami klienckimi. To najczęściej pomijany element.
  7. Zweryfikuj po wdrożeniu. Powtórz SELECT version();, sprawdź logi błędów, uruchom testowe odtworzenie backupu.
  8. Zaplanuj migrację z 14. Wybierz wersję docelową, oszacuj czas, przygotuj plan rollback i okno serwisowe.

Typowe błędy

  • Aktualizacja tylko serwera. Klienty, obrazy w CI i stacje robocze zostają na starych wersjach — a to właśnie tam siedzą luki pg_dump, pg_restore, vacuumdb i reindexdb.
  • Pominięcie kroków po aktualizacji. Restart bez reindeksacji pozostawia uszkodzone indeksy i niezauważalne błędne wyniki zapytań.
  • Traktowanie 14.25 jako „załatanej”. To ostatnie wydanie, nie pierwsze bezpieczne.
  • Brak nowej pełnej kopii po aktualizacji. Kontynuowanie łańcucha przyrostowego na starych bazach przenosi ryzyko korupcji.
  • Ocena ryzyka wyłącznie po CVSS. Luka o CVSS 7.2 w vacuumdb może być groźniejsza w Twoim środowisku niż luka 8.8 wymagająca uprawnień, których nikt nie ma.
  • Pominięcie środowisk DR i replik. Replika z niższą wersją to nadal narażona instancja, a po failoverze staje się produkcją.
  • Wdrożenie PostgreSQL 19 RC 2 na produkcji. To release candidate — nie jest przeznaczony do środowisk produkcyjnych.

Działania krótkoterminowe

W ciągu najbliższych dni: załataj wszystkie instancje w gałęziach 15–18 do wersji z tego wydania, zaktualizuj binaria klienckie i obrazy kontenerów, wykonaj wymagane kroki po aktualizacji na środowiskach, w których występują objęte problemem indeksy lub ograniczenia. Jeśli nie możesz załatać natychmiast, ogranicz ekspozycję: zawęź dostęp sieciowy do instancji, odbierz zbędne uprawnienia rolom aplikacyjnym, wyłącz nieużywane rozszerzenia (plperl, pltcl, dblink), wstrzymaj automatyczne odtwarzanie archiwów z niezaufanych źródeł.

Dla instancji na PostgreSQL 14: załataj do 14.25 teraz, ale potraktuj to jako działanie tymczasowe. Równolegle uruchom plan migracji.

Działania długoterminowe

  • Polityka cyklu życia wersji. Ustal datę migracji z każdej gałęzi na długo przed jej EOL. PostgreSQL publikuje politykę wersjonowania — warto wpisać ją do kalendarza operacyjnego.
  • Ujednolicony cykl patchowania serwera i klienta. Traktuj binaria klienckie jak część systemu, nie jak narzędzie deweloperskie.
  • Zasada minimalnych uprawnień. Role aplikacyjne nie powinny mieć prawa tworzenia funkcji, rozszerzeń ani statystyk rozszerzonych, jeśli tego nie potrzebują. To zmniejsza powierzchnię ataku wielu pozycji z tej listy.
  • Testy odtwarzania backupu. Regularne, automatyczne weryfikacje, czy kopia faktycznie się odtwarza — nie tylko czy powstała.
  • Monitoring integralności. Wykrywanie błędów typu „missing chunk number” i alerty o nieudanych reindeksacjach.
  • Zarządzanie rozszerzeniami. Rejestr zainstalowanych rozszerzeń i języków proceduralnych z uzasadnieniem biznesowym dla każdego.

Checklista wdrożeniowa

  • ☐ Spis wszystkich instancji z wersjami i właścicielami
  • ☐ Spis wersji binariów klienckich na stacjach roboczych, serwerach skokowych i w CI
  • ☐ Aktualizacja środowiska testowego i test regresji aplikacji
  • ☐ Aktualizacja produkcji w oknie serwisowym
  • ☐ Wykonanie kroków z sekcji „Updating” (reindeksacja, naprawa ograniczeń)
  • ☐ Nowa pełna kopia zapasowa po aktualizacji
  • ☐ Testowe odtworzenie kopii
  • ☐ Aktualizacja obrazów kontenerów i przypięcie tagów
  • ☐ Weryfikacja wersji po wdrożeniu na każdej instancji
  • ☐ Plan migracji z PostgreSQL 14 z datą i właścicielem
  • ☐ Przegląd uprawnień ról aplikacyjnych
  • ☐ Przegląd zainstalowanych rozszerzeń i języków proceduralnych

Co powinien zrobić właściciel firmy / administrator

Właściciel firmy lub osoba odpowiedzialna za systemy: potraktuj to wydanie jako zdarzenie wymagające decyzji, nie jako rutynową aktualizację. Zapytaj zespół o trzy rzeczy: które instancje są na wersji 14, kiedy zostaną zmigrowane, i czy binaria klienckie są objęte tym samym procesem aktualizacji co serwer. Uzyskaj datę wdrożenia poprawek na produkcji oraz potwierdzenie wykonania kroków po aktualizacji. Jeśli w firmie nie ma rejestru wersji baz danych, to jest właściwy moment, żeby go wprowadzić — bez niego nie da się ocenić ekspozycji.

Administrator bazy danych: zaplanuj wdrożenie w pierwszej kolejności na instancjach dostępnych z sieci o niższym zaufaniu i tych z replikacją logiczną. Zaktualizuj serwer i klienty, wykonaj reindeksację wskazanych typów indeksów, sprawdź ograniczenia NOT NULL NO INHERIT na tabelach partycjonowanych, wykonaj nową pełną kopię i przetestuj jej odtwarzanie. Zweryfikuj, czy RLS jest używany do izolacji — jeśli tak, potraktuj trzy pozycje dotyczące RLS jako priorytet niezależnie od ich CVSS. Dla instancji na 14: załataj do 14.25 i przedstaw plan migracji z datą.

Zespół aplikacyjny: sprawdź, czy aplikacja pozwala użytkownikom końcowym nadawać nazwy obiektom bazy (tabele, indeksy, ograniczenia). Jeśli tak, do momentu aktualizacji unikaj automatycznego odtwarzania archiwów z takich baz na środowiska o podwyższonym zaufaniu.

PostgreSQL 19 RC 2 — czego nie zakładać

Wydanie zawiera drugi release candidate PostgreSQL 19. Komunikat nie podaje szczegółów dotyczących tego, co zmieniło się między RC 1 a RC 2, ani deklaracji gotowości produkcyjnej. To release candidate — oznaczenie samo w sobie wskazuje, że nie jest to wydanie przeznaczone do środowisk produkcyjnych. Nie należy wyciągać wniosków o stabilności 19 na podstawie tego komunikatu; dostępny materiał tego nie potwierdza.

Podsumowanie

Skala tego wydania jest wyjątkowa: 52 podatności, w tym kilkadziesiąt opisanych jako prowadzące do wykonania dowolnego kodu, oraz ponad 140 poprawek błędów. Najważniejsza praktyczna obserwacja nie dotyczy jednak liczby CVE, a rozmieszczenia kanałów ataku. Część luk siedzi w serwerze, część w narzędziach klienckich, część w rozszerzeniach proceduralnych, a część w mechanizmach izolacji danych. Łatanie tylko jednego z tych obszarów nie zamyka problemu.

Drugi wniosek jest organizacyjny. PostgreSQL 14 przestał być wspierany 12 listopada 2026 r. Organizacje, które tego dnia załatują 14.25 i uznają temat za zamknięty, podejmują decyzję o zamrożeniu stanu bezpieczeństwa swojej bazy. To decyzja, którą trzeba podjąć świadomie — z datą migracji, właścicielem i budżetem — a nie przez pominięcie.

Fakty w tym artykule pochodzą z ogłoszenia PostgreSQL Global Development Group z 12 listopada 2026 r. Oceny priorytetów, scenariusze ryzyka i rekomendacje operacyjne są interpretacją redakcyjną opartą na opisach wektorów i wymaganych uprawnieniach podanych w tym ogłoszeniu. Szczegóły techniczne poszczególnych CVE należy weryfikować w release notes i opisach CVE.

Źródła i materiały do dalszej weryfikacji

Artykuł jest autorskim opracowaniem przygotowanym na podstawie poniższych materiałów. Linki prowadzą do publikacji źródłowych.

  1. PostgreSQL 18.7, 17.12, 16.16, 15.20, 14.25, and 19 RC 2 Released! (www.postgresql.org)

Zdjęcie wyróżniające: Christina Morillo / Pexels.

Masz pytanie do tego tematu? Napisz do nas — odpowiemy konkretnie.

Porozmawiajmy

Potrzebujesz kogoś, kto ogarnie technologię w Twojej firmie?

Porozmawiajmy o tym, co możemy przejąć, usprawnić albo zbudować. Pierwsza rozmowa jest bezpłatna i do niczego nie zobowiązuje.