Czym dziś naprawdę jest „darmowa strona” — trzy poziomy gratis

Zanim porównasz platformy, rozdziel trzy rzeczy, które rynek nazywa „darmową stroną”. Różnią się nie ceną, a tym, co możesz zmienić po tygodniu pracy.

Poziom 1: subdomena platformy. Adres typu twojafirma.wixsite.com lub twojafirma.wordpress.com. Zero kosztów, publikacja w godzinę, ale adres pozostaje własnością dostawcy. Migracja na własną domenę jest możliwa w każdej z tych platform — zwykle w płatnym planie.

Poziom 2: hosting w pakiecie z domeną. Rejestratorzy i dostawcy hostingu dokładają do domeny prostą stronę wizytówkową albo instalator WordPressa. Formalnie gratis, w praktyce koszt rozłożony w odnowieniu domeny i w limicie, którego nie widzisz na stronie cennika.

Poziom 3: vendor-locked SaaS z limitami. Darmowy plan Wix, WordPress.com czy Squarespace daje edytor i hosting, ale zamyka konkretne funkcje: storage, własne wtyczki, modyfikację kodu, wyłączenie reklam. To nie wada produktu — to jego model biznesowy.

Realny koszt startu to domena. Widełki dla .pl w pierwszym roku: 50–120 zł, dla .com 60–130 zł. Hosting i szablon możesz mieć za zero, domena prawie nigdy nie jest darmowa — i dobrze, bo to jedyny element, który naprawdę należy do Ciebie. Zmiana adresu po roku to nie tylko nowy link, ale też utrata pozycji i przekierowania, o których trzeba pamiętać.

Darmowe jest wejście, niekoniecznie rozwój. W praktyce: publikacja kosztuje zero, ale własna domena, brak reklam platformy, wtyczki, sklep i wsparcie to abonament. Problem nie polega na tym, że coś jest płatne — polega na tym, że darmowy plan blokuje funkcję, której potrzebujesz do sprzedaży. Trzy modele z rozbiciem na koszty opisujemy szerzej w tekście Jak stworzyć darmową stronę internetową — 3 modele i realne koszty.

5 darmowych modeli z liczbami: co dostajesz, a czego nie

Poniższa tabela to skrót. Limity dostawców zmieniają się co kilka miesięcy, więc przed decyzją sprawdź aktualny cennik. Najważniejsza kolumna to „eksport danych” — ona decyduje, czy po roku możesz odejść bez pisania treści od zera.

Dla kogo:

• Google Sites — wewnętrzna wizytówka lub szybki landing bez planów na SEO.
• WordPress.com Free — blog prowadzony regularnie, z myślą o późniejszym przeniesieniu na własny hosting.
• Wix Free — firma usługowa, która chce ładny edytor drag & drop i nie chce dotykać kodu.
• Blogger — treści tekstowe pod AdSense, gdy liczy się start w jednym wieczorze.
• GitHub Pages / Netlify — strony statyczne i osoby techniczne, dla których kontrola nad kodem jest ważniejsza niż szablony.

Sklep? Darmowe plany odpadają. WooCommerce to wtyczka do WordPressa — potrzebuje własnej instalacji, hostingu i domeny, czyli od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych miesięcznie. PrestaShop działa podobnie: darmowy jest kod, nie utrzymanie. Darmowe plany SaaS mają limity na liczbę produktów, a koszyk często zostaje zablokowany. Plan i koszty krok po kroku opisujemy w tekście Jak założyć sklep internetowy za darmo: plan i koszty.

Od zera do działającej strony w 2–3 h: dwie najszybsze ścieżki

Założenie: masz domenę albo już wiesz, że jej nie potrzebujesz. Dwie ścieżki, które realnie zamyka się w jeden wieczór. Jeśli najpierw chcesz ustalić, co ma być na stronie, zobacz Stwórz własną stronę już dzisiaj – co realnie da się zrobić.

Ścieżka A: Google Sites — 6 kroków, 60–90 min

1. sites.google.com → pusty projekt (2 min).
2. Nazwa strony i motyw — jest ich kilkanaście, wszystkie responsywne (5 min).
3. Struktura: Strona główna, Oferta, Kontakt; menu składa się samo (15 min).
4. Treść — zdjęcia kompresuj do 200–300 kB, Google Sites ich nie odchudzi (40 min).
5. Ustawienia → tytuł i opis strony. To jedyne pole SEO, do jakiego masz dostęp (10 min).
6. Udostępnianie → Opublikuj w internecie; adres w formie sites.google.com/view/... (10 min).

Gdzie się zatrzymasz: nie wstawisz kodu do sekcji head, nie dodasz robots.txt, nie wstawisz danych strukturalnych typu JSON-LD — mimo że Google obsługuje szeroką listę formatów (lista obsługiwanych danych strukturalnych). Formularz kontaktowy robisz przez Google Forms, a własna domena wymaga płatnego Google Workspace.

Ścieżka B: WordPress.com Free — 8 kroków, 90–120 min

1. Rejestracja konta i wybór adresu twojanazwa.wordpress.com (10 min).
2. Motyw z biblioteki (10 min).
3. Ustawienia → tytuł, opis, widoczność strony: publiczna (10 min).
4. Tworzysz strony i ustawiasz stronę statyczną jako główną (20 min).
5. Treść i obrazy na trzech podstronach (40 min).
6. Menu oraz tytuły i opisy podstron (15 min).
7. Widok mobilny — sprawdź menu i szerokość obrazków (10 min).
8. Publikacja (5 min).

Gdzie się zatrzymasz: brak własnych wtyczek, czyli bez Yoast i bez WooCommerce; brak edycji CSS w planie darmowym; wymuszone reklamy; brak dostępu przez FTP lub SSH do plików instalacji.

Test na koniec: podłącz własną domenę albo ustal, że nie możesz. Szukasz w panelu sekcji „domena” lub „custom domain”. Jeśli w darmowym planie jest zablokowana, zostajesz na subdomenie — obchodzenie tego nie ma sensu. Jeśli jest dostępna: rekord A dla gołej domeny (twojafirma.pl → IP platformy) i CNAME dla www (www → adres podany przez platformę). Wpisy dodajesz w panelu DNS u rejestratora — domeny nie przenosisz i nie zmieniasz abonenta. GitHub Pages wymaga dodatkowo pliku CNAME w repozytorium. Weryfikacja: nslookup twojafirma.pl albo dnschecker.org; propagacja trwa od 15 minut do 48 godzin, zależnie od TTL u dostawcy.

Ukryte koszty darmowych platform — na co patrzeć przed kliknięciem „wybierz”

Darmowy plan jest darmowy w momencie rejestracji. Pieniądze wracają później — w czterech miejscach.

1. Znak wodny i reklamy platformy. Na planie free w stopce ląduje odnośnik „Witryna stworzona w [nazwa platformy]” — zwykle link wychodzący, budujący SEO platformy, nie twojej firmy. Bywa też banner platformy wstawiony nad treścią, na którego miejsce i wygląd nie masz wpływu. Z perspektywy klienta wygląda to tak: szuka hydraulika w Krakowie, znajduje telefon, ale nad nim i pod nim widzi logo obcego serwisu. Usunięcie znaku wodnego to najczęściej najtańszy plan płatny: 20–40 zł netto miesięcznie.

2. Prowizja od sprzedaży. W darmowych planach e-commerce widełki to zwykle 0–5% od wartości transakcji. Do tego dochodzi prowizja operatora płatności — ok. 1,2–2,5% + 0,30 zł za przelew. Przy koszyku 150 zł i prowizji 3% oddajesz 4,50 zł z każdego zamówienia, czyli przy 200 zamówieniach miesięcznie — 900 zł. W części darmowych planów koszyka nie ma wcale: jest katalog z przyciskiem „zapytaj o produkt”. Ten wątek rozwijamy w tekście Jak założyć sklep internetowy za darmo: plan i koszty.

3. „Unlimited” kontra fair use. To dwa różne światy. Unlimited dotyczy zwykle miejsca na pliki, a nie transferu. W regulaminie szukaj sekcji „fair use” albo „limity planu” i ustal trzy rzeczy: ile GB transferu miesięcznie, co się dzieje po przekroczeniu (throttling, blokada, automatyczne przejście na plan płatny) i czy dostajesz ostrzeżenie e-mailem. Spotykane limity to 5–50 GB/mies. — jedna kampania reklamowa potrafi wygenerować 20 GB w tydzień.

4. Koszt wyjścia. Domena „gratis na pierwszy rok” bywa zarejestrowana w pakiecie, na konto platformy, z abonentem ustawionym na platformę. Odzyskanie jej to płatny transfer albo upgrade planu. Sprawdź też eksport treści: XML/CSV czy tylko wygenerowany HTML bez plików graficznych.

Pułapki SEO darmowej strony: dlaczego nie wchodzi do Google

Strona na subdomenie twojafirma.platforma.pl istnieje w sieci, ale bycie w sieci nie równa się byciu w wynikach. Subdomena dziedziczy część autorytetu domeny głównej platformy, ale jednocześnie konkurujesz o te same frazy z tysiącami firm na tej samej platformie — ten sam szablon, podobna struktura, podobna treść. Szukasz „księgowa Warszawa”? Twoja podstrona stoi w kolejce za tysiącami identycznych.

Czego nie kontrolujesz. Cztery rzeczy do sprawdzenia, zanim napiszesz pierwszy tekst:

• meta title — generowany automatycznie, w formacie „Nazwa strony | Nazwa platformy”; jeśli platforma dokleja swoją nazwę, twoja fraza traci miejsce w wyniku;
• meta description — brany z pierwszego akapitu, czasem losowo, więc Google pokazuje zdanie bez sensu;
• sitemap.xml i robots.txt — wspólne dla wszystkich stron na platformie; nie wskażesz własnej mapy ani nie zamkniesz śmieciowych adresów;
• schema — bez możliwości wklejenia kodu nie wstawisz znaczników LocalBusiness, Product czy FAQ, więc nie ma szans na rozszerzone wyniki. Obsługiwane typy opisuje dokumentacja danych strukturalnych w Google Search Central.

Weryfikacja w 10 minut — trzy kroki:

1. Załóż darmowe konto w Google Search Console i spróbuj zweryfikować własność przez plik HTML lub znacznik meta. Nie możesz wgrać pliku na serwer ani edytować sekcji <head>? Weryfikacja padnie i to jest odpowiedź o poziomie kontroli.
2. Wpisz w Google site:twojadomena.pl. Po 2–3 tygodniach od publikacji zero wyników oznacza noindex, zablokowany robots.txt albo brak linków prowadzących do strony.
3. Wrzuć adres do PageSpeed Insights i sprawdź LCP oraz TTFB. Darmowe plany dzielą serwer między tysiące stron — TTFB 1,5–3 s w godzinach szczytu to norma.

Trzy modele darmowego startu i ich realne koszty rozłożyliśmy w tekście Jak stworzyć darmową stronę internetową — 3 modele i realne koszty.

Własność treści i danych — kto jest właścicielem tego, co publikujesz

To temat, o który klienci pytają najrzadziej — i który najbardziej boli rok później.

Co mówią regulaminy. Standardowy zapis brzmi mniej więcej tak: prawa autorskie do treści zostają przy tobie, ale udzielasz platformie niewyłącznej, bezpłatnej licencji na publikowanie, wyświetlanie i promowanie materiałów — czasem również w portfolio i na stronie z przykładami realizacji. Druga klauzula, którą trzeba przeczytać ze zrozumieniem: prawo do zawieszenia lub zamknięcia konta — w części regulaminów bez podania przyczyny, z wyprzedzeniem 7–30 dni i z usunięciem danych po 30–90 dniach od zamknięcia. Jeśli firma żyje z jednego kanału i nie ma kopii, to nie teoria.

Test „czy to moje”. Odpowiedzi znajdziesz w panelu, bez pisania do supportu:

Własność treści i danych — kto jest właścicielem tego, co publikujesz (ciąg dalszy)

Jeśli na dwa z czterech pytań powyżej odpowiedź brzmi „nie”, wyjazd z platformy oznacza przepisywanie treści ręcznie. 300 podstron po 15 minut to 75 godzin pracy — i to bez liczenia czasu na ponowne wgranie zdjęć i ustawienie adresów.

RODO w praktyce. Dane z formularza kontaktowego i zapisów do newslettera fizycznie leżą na serwerach platformy, więc platforma jest procesorem, a ty administratorem. Potrzebujesz umowy powierzenia przetwarzania danych (DPA). Sprawdź dwie rzeczy: czy DPA jest dostępna do zaakceptowania w panelu, czy trzeba pisać na support — oraz gdzie fizycznie stoją serwery (UE czy USA, bo transfer poza EOG wymaga podstawy prawnej i odrębnego zabezpieczenia). Brak DPA przy formularzu zbierającym dane do marketingu to realne ryzyko, nie formalność. To nie porada prawna — konkretny regulamin warto przejrzeć z prawnikiem, bo klauzule bywają zmieniane bez informowania użytkownika.

Praktyczna zasada na start: domena zarejestrowana na twoją firmę, eksport treści sprawdzony jeszcze przed publikacją pierwszej podstrony i kopia wszystkiego, co wgrywasz, na własnym dysku. Punkt wyjścia do takiego planu opisujemy w materiale Stwórz własną stronę już dzisiaj – co realnie da się zrobić.

7 sygnałów, że darmowa strona przestaje wystarczać

Nie chodzi o straszenie — chodzi o próg decyzyjny. Poniżej siedem sygnałów w kolejności, w jakiej pojawiają się w firmach wraz z tym, co zrobić w pierwszej kolejności.

• 1. Wchodzisz do TOP10 i limity blokują rozwój. Sygnałem nie jest spadek pozycji, a sufit techniczny: limit transferu, liczby podstron, rozmiaru pliku albo zablokowana edycja szablonu. Wejdź w statystyki panelu — jeśli zużycie transferu dobija do 70–80% limitu, przenoś się, zanim strona zacznie zwracać błąd. Pierwszy krok: policz, ile podstron i MB potrzebujesz na 12 miesięcy.
• 2. Klient pyta o fakturę na domenę i hosting. Adres na subdomenie platformy nie jest Twoją własnością — nie wpiszesz go do umowy jako zasobu firmy ani nie przeniesiesz do innego dostawcy bez proszenia się o zgodę. Pierwszy krok: zarejestruj domenę na NIP firmy (50–120 zł netto rocznie) i weź fakturę na dane spółki lub JDG.
• 3. Pojawia się koszyk lub płatność online. Wtedy zaczynają się prowizje od transakcji i brakuje faktury do zamówienia oraz polskich metod płatności. Pierwszy krok: przelicz prowizję od realnego obrotu (typowo 2–5%) i porównaj roczny koszt z hostingiem.
• 4. Formularz zbiera dane osobowe. Imię, e-mail i telefon to dane osobowe: potrzebujesz podstawy przetwarzania, klauzuli informacyjnej i umowy powierzenia z dostawcą. W darmowym SaaS rzadko wiesz, gdzie leży baza. Pierwszy krok: sprawdź w regulaminie, gdzie stoją serwery i czy dostawca podpisze powierzenie.
• 5. Potykasz się o brak meta i schema. Darmowe plany często nie dają osobnego title i description dla podstrony ani wstawienia JSON-LD. Sprawdź to w kodzie źródłowym (Ctrl+U). Pierwszy krok: jeśli nie możesz wstawić danych strukturalnych, potraktuj to jako sygnał do zmiany modelu — wymagania Google opisuje dokumentacja danych strukturalnych.
• 6. Potrzebujesz wtyczki lub modułu ERP. Bez FTP, SSH i własnego API nie podłączysz mostka do Subiekta, Baselinkera czy systemu magazynowego. Pierwszy krok: zapytaj dostawcę o API i możliwość uruchamiania własnych skryptów.
• 7. Zaczynasz płacić za funkcje, które w self-hosted masz w cenie hostingu. Trzy dodatki po 20–30 zł miesięcznie to 720–1080 zł rocznie, a hosting z SSL, kopiami i pocztą to zwykle 200–500 zł rocznie. Pierwszy krok: wypisz subskrypcje i zsumuj je za 12 miesięcy.

Migracja z darmowej platformy na własny hosting — kolejność, która nie boli

Przejście wygląda groźnie tylko wtedy, gdy robisz je w złej kolejności. Poniżej sprawdzony układ. Załóż konto na hostingu dopiero po eksporcie treści — wtedy wiesz, ile miejsca realnie potrzebujesz.

1. Eksport treści. W WordPressie to plik WXR (XML), w SaaS zwykle eksport HTML, CSV albo archiwum ZIP. Sprawdź, czy eksport zawiera obrazy w oryginalnej rozdzielczości — część platform oddaje miniatury albo linki do własnego CDN, które po wyłączeniu konta przestaną działać.
2. Rezerwacja domeny. Rejestruj na NIP firmy, ustaw autoodnawianie i dostęp do panelu na firmowy e-mail, nie na prywatny.
3. Wybór hostingu. Minimum: PHP 8.2 lub nowszy, MySQL 8 / MariaDB 10.6+, NVMe 2–4 GB, SSL w cenie, kopie dzienne z retencją 14–30 dni i przywracaniem jednym kliknięciem.
4. DNS i SSL. Rekord A (i AAAA) na IP serwera, CNAME dla www, propagacja do 24–48 godzin. Certyfikat Let’s Encrypt, wymuszone HTTPS i sprawdzenie mixed content, bo zdjęcia z darmowego planu potrafią wciąż ładować się po http.
5. Przekierowania 301 z subdomeny. Na subdomenie platformy zwykle nie wstawisz reguł .htaccess, więc przygotuj mapę URL-i i wdrażaj ją wtyczką (np. Redirection) lub regułami w pliku. Zmapuj 1:1 co najmniej 20–50 najważniejszych adresów.
6. Search Console i sitemap. Dodaj nową wersję serwisu jako usługę domenową, wyślij sitemap.xml i zgłoś zmianę adresu.

Najpierw: treści, URL-e, formularze. Później: płatności i integracje z kurierami — dopiero po testowym zamówieniu i po tym, jak przekierowania działają. Szersze rozwinięcie tematu, w tym warianty startu, znajdziesz w tekście stwórz własną stronę już dzisiaj — co realnie da się zrobić.

Lista kontrolna przed wyborem darmowej platformy + kiedy potrzebny jest deweloper

Zanim klikniesz „wybierz”, przejdź tę listę punkt po punkcie. Jeśli na trzy pytania nie znasz odpowiedzi, darmowy plan jest ryzykiem, a nie oszczędnością.

• Czy wyeksportuję treści do XML lub CSV — i czy eksport zawiera obrazy w oryginale?
• Czy ustawię osobny title i meta description dla każdej podstrony?
• Czy wstawię dane strukturalne (JSON-LD)?
• Czy podepnę własną domenę i przepiszę rekordy DNS?
• Kto jest właścicielem danych i w jakim kraju stoją serwery?
• Czy wyeksportuję zgłoszenia z formularzy?
• Czy dodam robots.txt, canonical i przekierowania 301?
• Jakie są limity transferu, liczby podstron i rozmiaru pliku?
• Ile kosztuje odnowienie i jakie są prowizje od transakcji?
• Czy dostawca daje API lub dostęp FTP/SSH?

Darmowy model jest OK, gdy robisz wizytówkę do 5 podstron, blog do testu tematu (10–20 wpisów przez 3–6 miesięcy) albo portfolio bez logowania i bez sprzedaży.

Darmowy model Cię kosztuje, gdy pojawia się sklep, formularz z danymi osobowymi albo integracje z ERP, płatnościami i kurierami. Realne widełki pracy przy przenosinach, przy założeniu, że masz już treści i zdjęcia: wizytówka 5–10 podstron — 6–12 godzin; blog z 20 wpisami — 8–16 godzin; sklep ze 100–200 produktami, płatnościami i kurierami — 40–80 godzin; sklep z mostkiem do ERP lub systemu magazynowego — 80–160 godzin. To nie jest oferta, tylko punkt odniesienia do porównania wycen. Jeśli myślisz o sklepie, zanim wybierzesz platformę, przeczytaj jak założyć sklep internetowy za darmo: plan i koszty. Deweloper jest potrzebny wtedy, gdy lista kontrolna wypada słabo na punktach 1, 5, 9 i 10 — czyli przy eksporcie, danych osobowych i integracjach.

Najczęstsze błędy i jak je wykryć

Lista kontrolna do odklikania

• Cena domeny i okres rozliczenia — Sprawdź u rejestratora cenę rejestracji i odnowienia .pl — widełki to 50–120 zł za rok. Pierwszy rok bywa tańszy niż kolejne.
• Czy domena należy do ciebie — Sprawdź, czy domena jest kupowana na twoje dane, czy w pakiecie platformy. Zapytaj wprost, czy możesz ją wyprowadzić.
• Limit miejsca (storage) — Zapisz liczbę z cennika i porównaj z wagą twoich zdjęć. 10 zdjęć z telefonu po 4 MB to już ok. 40 MB.
• Limit transferu i zasada fair use — Sprawdź, co dzieje się po przekroczeniu limitu: strona gaśnie, pojawia się opłata, czy platforma zaprasza do wyższego planu.
• Własna domena w planie darmowym — Sprawdź w dokumentacji planów, czy podłączenie własnej domeny jest w ogóle możliwe bez płatności.
• Reklamy i znak wodny — Obejrzyj co najmniej dwie przykładowe strony na tym planie i zobacz, gdzie platforma umieszcza swoje elementy.
• Eksport treści — Wykonaj próbny eksport XML/CSV/SQL jeszcze przed publikacją czegokolwiek i zapisz plik na dysku.
• Dostęp do kodu i plików — Sprawdź, czy możesz edytować pliki motywu lub wgrać własny plik HTML. Jeśli nie, twoja kontrola nad stroną jest zerowa.
• Edycja meta title i opisu — Sprawdź, czy panel pozwala ustawić tytuł i opis oddzielnie dla każdej podstrony, czy tylko dla całej witryny.
• robots.txt i sitemap.xml — Sprawdź, czy platforma generuje sitemapę automatycznie i czy możesz dodać własny plik robots.txt.
• Weryfikacja w Google Search Console — Przejdź proces dodawania witryny do Search Console. Jeśli utkniesz na weryfikacji, to czerwona flaga przed startem.
• Wynik PageSpeed Insights — Uruchom test na wersji mobilnej i zapisz wynik. To punkt odniesienia — bez niego nie ocenisz, czy strona zwalnia, czy przyspieszyła. Kontekst: Web Vitals.
• Zapisy regulaminu o treściach i koncie — Przeczytaj fragment o licencji na treści oraz o prawie do zamknięcia konta. Zapisz, w jakich sytuacjach platforma może to zrobić.
• Koszt wyjścia — Sprawdź, czy przeniesienie danych, domeny i skrzynki pocztowej jest bezpłatne i czy dostaniesz plik z treściami.

Najczęściej zadawane pytania

Źródła i materiały

• Google Search Central – Core Web Vitals
• Google Search Central – tworzenie treści dla ludzi
• Google Search Central – dane strukturalne
• web.dev – Core Web Vitals
• WordPress – dokumentacja developerów